هیچ کس در این دنیا بامن یار نبود

هیچ کس مانند من تنها نبود

هیچ کس دردی ز دردم بر نداشت

بلکه دردی نیزبر دردم گذاشت

هیچ کس درد من را باور نکرد

خطی از شعر مرا از بر نکرد

هیچ کس معنی آزادی نگفت

دروجودم ردپایش رانشست

هیچکس آن یار دلخواهم نشد

هیچ کس جزمن چنین مجنون نبود

« ترن» آهسته می لغزید و می برد  

نگاه حسرت آلودی به همراه 

«خداحافظ»! لبی جنبید و گفتی

بزرگی را گفتند زندگی چند بخش است :گفت دو بخش
کودکی و پیری.
گفتند:پس جوانی را جه شد.
گفت:با عشق ساخت با بی وفای سوخت با جدایی مرد.

میدونی چرا خدا لای انگشتات فاصله گذاشت؟برای این که فاصله رو با دستای کسی پر کنی که دوستش داری

اشک بهترین پدیده ی دنیاست ولی تا زیباترین چیزها را ازانسان نگیرد خودش را نشان نمی دهد......

  دنیا همین آرامش محضه

    تو بی قراری پا به پای من

    من با تو آرومم همین لحظه

   پایان این شب اتفاقی نیست

تو چشم من خورشید می تابه

باور نکن این حس طولانی

شیرینی رویای یه خوابه

ساعت به ساعت تندتر میشه

نبض من و تو با صدای هم

 دنیا همین لحظه س همین ساعت

ما مثل سایه پا به پای هم

 دنیا همین بی دست و پایی هاس

     این شرم با تو گفت و گو کردن

این تا همیشه اضطراب تو

این تا ابد دلشوره های من

      دنیا همین گوشه س همین ساعت

دنیا یه آینه س روبروی من

حسی صمیمی تو نگاه تو 

  حرفی شکسته تو گلوی من

گاه دلتنـــــــگ می شوم دلتنـگتر از تمام دلتنگـــــــــی ها

حسرت ها را می شمارم

و باختن ها

وصدای شکستن را

... نمیدانم من کدامین امید را ناامید کردم

وکدام خواهش را نشنیدم

وبه کدام دلتنگی خندیدم

که چنین  دلتنگم

و امان از این بوی پاییزی و آسمان ابری
که آدم نه خودش میداند دردش چیست و نه هیچ کس دیگر
فقط میداند که هرچه هوا سردتر میشود
دلش آغوش گرم میخواهد

خداوندا ، جای سوره ای به نام “عشق” در قرآن تو خالیست
که اینگونه آغاز شود :
و قسم به روزی که دلت را میشکنند و جز خدایت مرهمی نخواهی یافت

تمام تنم می سوزد از زخم هایی که خورده ام
دردِ یک اتفاق که شاید با اتقا قِ تـو
دردش متفاوت باشد ویرانم می کند
من از دست رفته ام ، شکسته ام
می فهمی ؟
به انتهایِ بودنم رسیده ام ؛
اما اشک نمی ریزم
پنهان شده ام پشتِ لبخنـدی که درد می کند

خــوب ِ مــن ،
همین جا درون شعرهایم بمان
تا وسوسه یِ دوستت دارم هایِ دروغینِ آدمها مرا با خود نبرد
به سرزمین هایِ دورِ احساس ؛
من اینجا هر روز با تـو عاشقی می کنم بی انتها
شعرِ من بهانه ایست برای مـا شدن دستهایمان
تا تکرارِ غریبانه یِ جدایی را شکست دهیم

یک عمر قفس بست مسیر نفسم را
حالا که دری هست مرا بال و پری نیست

حالا که مقدر شده آرام بگیرم
سیلاب مرا برده و از من اثری نیست

بگذار که درها همگی بسته بمانند
وقتی که نگاهی نگران پشت دری نیست

بر سر مزرعه ی سبز فلک
باغبانی به مترسک می گفت :
دل تو چوبین است…
و ندانست که زخم زبان
دل چوب هم می شکند…

هر شعر
گریز از یک گناه بود
هر فریاد
گریز از یک درد
و هر عشق
گریز از یک تنهایی عمیق
افسوس که تو
هیچ گریزگاهی نداشتی…!

بجز دستت ندارم یار دیگر / بجز آیینه بازی کار دیگر
چو بستی چشم را آیینه بشکست / نگاهم کن فقط یک بار دیگر

خواهش میکنم ، بی حوصلگی هایم را ببخش ، بدخلقی هایم را فراموش کن ، بی اعتنایی هایم را جدی نگیر !
در عوض من هم تو را می بخشم که مسبب همه ی اینهایی  . . .

خدایا ! من را در برابر بعضی از دوستانم محافظت کن
خودم از عهده تمام دشمنانم بر میآیم . .

دوست داشتن تصاحب نیست ، توافقه . . .
هنر اینه که پرنده جَلدت بشه ، نه اینکه پرهاشو قیچی کنی . . .

راستـش را بگو :
نکند تو همان “این نیز” هستی که همیشه می گذری . . . ؟

بدم میاد از اینایی که وقتی دارن از طرفشون جدا میشن براش آرزوی خوشبختی می کنن !
داری میری برو دیگه فیلم بازی نکن . . .

باران همیشه می بارد، اما مردم ستاره را بیشتر دوست دارند ،  نامردیست آن همه اشک را به یک چشمک فروختن . . .

کاش دنیا یکبار هم که شده
بازیش را به ما می باخت مگر چه لذتی دارد
این بردهای تکراری برایش؟!

آری دلم گرفته٬ از این روزگاران بی فروغ ! از این تکرارهای ناپایان !

دلم گرفته از این همه کینه …. این همه دروغ !

از این مردمان نا مهربان و بی وفا دلم گرفته …….

دلم برای کوچه پس کوچه های مهربانی ها تنگ است !

دلم تنگ است برای کودکی ام که پاورچین پاورچین روی سنگفرش های زندگی بی دغدغه قدم می زدم !

دلم برای دلتنگی های شیرین و انتظارهای کشنده تنگ است…!

نمی دانم کدامین نامهربان ٬ خواب را از دیدگانم دزدید که

اینگونه در حسرت و دلتنگ خواب شیرینم سرگردانم ؟!

دلم گرفته ! دلم تنگ است ! روزگار چشمانم طوفانی است و در انتظار باران های سیل آساست…..

    آره !

    این روزا دلم بدجوری گرفته … چشمام منتظر یک بهونه است

                                   که هی بخواد بباره….

ای آسمان زیبا امشب دلم گرفته از های و هوی دنیا امشب دلم گرفته

یک سینه غزق مستی دارد هوای باران از این خراب رسوا امشب دلم گرفته

امشب خیال دارم تا صبح گریه کنم شرمنده ام خدایا امشب دلم گرفته

خون دل شکسته بر دیدگان تشنه باید شود هویدا امشب دلم گرفته

ساقی عجب صفایی دارد پیاله ی تو پر کن به جان مولا امشب دلم گرفته

گفتی خیال بس کن فرمایشت متین است فردا به چشم اما امشب دلم گرفته

خدا حافظ دوست عزیز متشکرم که سر زدی بهمون به امید دیدار مجدد